Ahh. Á morgun getur mér farið að líða vel aftur. Nei djók, ég
meina á föstudaginn eftir 4.tíma getur mér farið að líða vel. Þá er
þessi verkefnahrina, sem gengið hefur yfir mann hérna í skólanum,
búin. Og þá erum við stelpurnar - eða partur af okkur - að fara til
höfuðborgarinnar að sýna okkur og sjá aðra. Og já, Tinna losnar við
teinana
Markmiðið mitt (ókei næstum markmiðið mitt) er að finna
mér árshátíðarkjól. Ekki seinna vænna að fara að byrja að
leita.
Ég held að einmitt í tilefni af því að það er ömurlegt þessa
dagana í skólanum, þá hafi byrjað að snjóa. Það kom snjór í gær.
Ógeðslegt. Ég vil ekki svona lagað strax. Samt er þetta nú bara
gott miðað við seinasta haust, því þá var kominn kafsnjór aðra
helgina sem við vorum hérna. Ojbara.
Um daginn gerði ég eitt, nei ókei búin að gera það tvisvar núna
þetta skólaárið, sem mér datt ekki í hug að ég ætti eftir að gera.
Ég talaði uppi á sviði fyrir framan fulla Kvos í löngu. Öskraði
svona nett yfir grey skinnin sem sátu í sakleysi sínu að nú væru
til sölu skólapeysur. Í kjölfarið fylgdi hlátursroka frá Erni.
Fyndinn gaur. En aldrei hefði mér dottið í hug að smá svona
adrenalínsjokk fylgdi því að standa uppi á sviði og tala. En jú, ég
fann svona nett fyrir því þegar ég steig niður af sviðinu,
sérstaklega í seinna skiptið því ég var ein (nei ég meina, Eygló
var þarna að týna skónum sínum, kúl hún
). Þetta var rosalegt.
Flott Ragnhildur, lýstu þessu eins og þú hafir verið að syngja
þjóðsönginn á úrslitaleik í handbolta.. Fífl.
Svo ég komi nú með fleiri Kvosarsögur, þá var útskriftarmyndband
sýnt í löngu í gær. Ég fékk gæsahúð af spenningi, og ég er ekki að
grínast. Það er bara ár í þetta, iss piss það er sko ekkert miðað
við að maður er búinn að bíða eftir þessari ferð síðan í 1.bekk. Ég
pissaði næstum á mig af spenningi.
En ég ætla að hætta þessu, enda á því að óska henni Aggý frænku
til hamingju með daginn. Einu ári nær fölsku tönnunum og
göngugrindinni
RaggaHólm