Öll orka mín er búin. Loksins er ég búin með þýskuverkefnið.
Æji. Loksins er ég búin með sögufyrirlesturinn og búin að flytja
hann. Við skulum ekkert ræða það. Loksins er ég búin með
heimildaritgerðina í íslensku. Við skulum ekkert ræða það. Ahh það
er svo gott. En jájá hvernig eru svo næstu vikur? Á þriðjudaginn
næsta er próf í náttúrufræði, og við skulum EKKI ræða hvernig það
verður, og þá eigum við líka að flytja verkefnið okkar í
þýsku, á föstudaginn er próf í stærðfræði, á fimmtudaginn í
þarnæstu viku þarf ég að skila félagsfræðiritgerð, 6 bls um
hausaveiðar í Andesfjöllum og svo má áfram telja.
Seinnitímavandamál allt saman.
Annars er skálaferðin búin, hún var skemmtileg enda góður bekkur
hér á ferð. Flöskustútur, danskennsla,
vatnsslagur, sundsprettur og margt fleira skemmtilegt var
brasað í ferðinni og Láki kallinn stóð sig vel sem umsjónarkennari.
Hljóp litla 14 km meðan við hin sváfum á þriðjudagsmorguninn.
Danan mín er stödd á Akureyri, gellan að taka bílpróf því hún
verður 17 á þriðjudaginn. Hún tók einmitt bóklega í gær og náði því
með glans. Auðvitað, en ekki hvað? Hún verður hérna alveg þangað
til eftir helgi, sem er goooott. Á morgun er svo slægjuball, shit
það er eins gott að það verði gaman. Hvað er ég að segja, auðvitað
verður gaman.
Ég heyrði í Jóhönnu í gær, eða var það í fyrradag? Shit ég man
það ekki.. En það var gaman þó ég hafi ekki náð að klára samtalið.
Við skulum ekkert fara að ræða það hvað ég sakna hennar mikið,
þyrfti að hafa hana til að sparka aðeins í hausinn á mér stundum.
Sem betur fer á ég bestu vinkonur í heimi sem sjá um það í staðinn.
Eða bara vera þarna þegar maður þarf þær, eins og kom mjög
nýlega í ljós. Nei ég nenni ekki einhverju svona tuði, sleppum
því bara.
Ég elska bílinn minn, er alltaf að komast meira og meira að því.
Kvíði óstjórnlega fyrir því að missa hann í vetur. En maður deilir
víst ekki við dómarann, sem í þessu dæmi er mamma og pabbi. Pfff.
Það líður semsagt ekki langur tími þangað til að Bimbóinni verði
lagt..
En jæja, höfum þetta ekki lengra í bili.